امروز میهمان نامردمی ما شده اند

اینجا تاریکتر از آن است که فکر کنی

ما، فانوسهای روشن خود را

تنها زیر لباس خود گم می کنیم

و به هیچکس نخواهیم داد

ما مردمی را تجربه خواهیم کرد

ما میزبانان بخشنده ای خواهیم بود

و به میهمانان خود خواهیم گفت :

" آنجا چراغی روشن است ، میتوانید بصورت سلف سرویس از نور آن روشن شوید "

ما تمام آن نور را برای میهمانانمان کنار گذاشته ایم

راستی مگر چشمهایشان را بسته بودند که پذیرایی بی دریغ ما را نمی دیدند

در هر حال ، ما هنوز فانوسهایمان را

تنها زیر لباس خود گم کرده ایم ....

(بدر ... )

این متن از دست نوشته های همسرم راضیه است که هر از چند گاهی دغدغه هایش را بدین شکل بر روی کاغذ می آورد

مدتی بود که چیزی ننوشته بودم . نوشتن برای من مثل خیلی چیزای دیگه به عادت بستگی داره . اگه بیفتم تو مود نوشتن ، چند صباحی رو به قول مشهدیها " روندی " مینویسم ولی اگه یه مدت کنارش بزارم ، تنبلی میاد سراغم و نوشتن برام سخت . در این مدتی که مطلبی ننوشته بودم ، تنبلی یکی از دلایل کوچکش بود . مدتی تلفن قطع بود ، یه مدت هم با زحمت یکی از دوستان که اشتباهی دوشاخه سیم مودم رو به برق زد به سوخت دچار شدم ، درگیریها و فشارهای کاری هم که مزید بر علت شد ، خلاصه چند روزیه که بد جوری تصمیم گرفتم که باز بنویسم . در طی این مدت سوژه ها و مطالب فراوانی ذهنم رو اشغال کرده بود که به قول معروف تاریخ مصرفشون تموم شد که تیتر وار برای این که دلم نترکه چند نمونه ان را ذکر میکنم :

از2 نمایشی که در طی این مدت در بجنورد به روی صحنه رفت و طبق معمول نمایشی بود تبلیغاتی ازانجمن نمایش استان که زحمت کشیده بود و از چند گروه نیمه حرفه ای مشهد و قم دعوت به عمل آورده بودتا در بجنورد و چند شهرستان استان به اجرای برنامه بپردازند تا بدین وسیله کم کاریهای هنری ( عرض کردم هنری و بخصوص نمایش ) انجمن نمایش را توجیه کند . البته من با این چنین فعالیتهائی ( اجرا ، نمایش ، اکران آثار هنرمندان دیگر شهرهای کشور ) کاملا موافقم و حتی این قبیل کارها را خیلی هم لازم می دانم ولی به شرط آن که به زیر ساختها ی هنری و همچنین به هنرمندان بومی استان نیز توجه کافی شود . طبق آمار ارائه شده از طرف اداره کل محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان شمالی ، نزدیک به 10000 نفر !! ازامت هنرپرور و همیشه در صحنه استان از این نمایشها دیدن کردن ... !! و بیچاره بر و بچه های تئاتر استان که بعد از دو سال هنوز در حسرت به صحنه بردن یک کار خوب و دلی مانده اند .نمی دانم ، ولی به راستی مشکل کجاست ؟ آیا واقعا هنرمندان نمایش استان مقصرند ؟ یا مدیریت هنری استان ؟ آیا به راستی و دور از آمار و .... چند کار اساسی و استاندارد در حوزه نمایش در این دو سال در این استان انجام شده ؟ سرانجام انجمن نمایش استان و شهرستانها که مدتی است از پایان فعالیت شان گذشته چه شد ؟ انتخابات جدید انجمن نمایش به کجا رسید ؟ و .... در پایان این مقال هم باید عرض کنم این چند اثر نمایشی که در بجنورد اجرا شد صرف نظر از کاستیها و ضعفهای فنی و تکنیکی و محتوائی ،با توجه به سوابق گروه های اجرائی و کارگردانان ، موقعیت مناسبی بود برای بر و بچه های تازه کار تئاتر که بتوانند آثاری با درون مایه های مذهبی و دینی را که در شهرهای دیگر توسط هنرمندانی صاحب نام تولید شده بود را نظاره گر باشند که این جای قدر دانی نیز دارد .چون به نظر بنده هنرمندان تئاتر بجنورد با دیدن این نمایشها به این نکته رسیدند که خود چیزی کم از این اسمهای بزرگ ندارند و با کمی فکر و تامل و تحقیق و پژوهش در زمینه هنرهای دینی و مذهبی می توان کارها و آثاری را به مراتب بهتر از دیگر استانهای کشور به بار آورد .

راستی جشنواره موسیقی محلی و مقامی استان هم بالاخره برگزار شد البته به شیوهای متفاوت و باب دل آقایان ، البته این تفاوت فقط در تقییر کاربری اسم و عنوان جشنواره بود ولی دستشان درد نکند و ای وا... همین که جشنواره برگزار شد ( هر چند خیلی دیر و با تاخیر ) ولی باز هم دم آقایان گرم . برای اهل طرب و عاشقان اهل دل چه فرقی میکنه که با چه عنوانی به اجرای برنامه هنریشان بپردازند . شما از این گونه برنامه ها اجرا کنید اسمش را هر چی میخواهیدبگذارید برادر.

تبریک به برادر بزرگوار جمشید داور پناه و گروه پر تلاش میلاد بجنورد به خاطر اجرای نمایش ( سلطان وسیاه ) در سالن سنگلج تهران . دست مریزادو ای وا... . آبرو داری کردی برادر . ولی ما آخر نفهمیدیم ( البته فهمیدیم ولی یه عده میخوان ما نفهم بمونیم ) که این کار بالاخره با همت انجمن نمایش استان به تهران اعزام شد یا با عرق جبین بچه های گروه میلاد و حمایت همشهری خوبمان محمد حیدری در مرکز هنر های نمایشی مرکز ؟ این هم سوالی است که باید تاریخ پاسخش را بگوید ؟؟!!

عده ای از من میپرسند که جریان انجمن سینمای جوان بجنورد چی شد . حتی خیلی ها با من تماس میگیرند و در خواست ثبت نام در این انجمن را دارندو یا از ترکیب اساتید ومدرسین این انجمن سوال میکنند . من همینجا اعلام میکنم که بنده هیچ اطلاعی از این انجمن ندارم . حتی زمانی که جلساتی با هنرمندان رشته فیلم شهرستان در اداره کل برگزار شد نیز نه از بنده دعوت شد و نه من در آنجا حضور داشتم و من نیز مثل خیلی ها در روزنامه خراسان شمالی از برگزاری این جلسات مطلع شدم . ( البته مدتهاست که اسم من از هنرمندی در اومده و گویا اصلا ما این کاره نیستیم ) . ولی با همه این احوال امیدوارم این انجمن فعالیتهای پیشبینی شده اش را به خوبی برگزار کند.و باز هم امیدوارم که با برگزاری دوره های آموزشی موفق بتواند هنرمندان خوبی را تحویل این مرز و بوم نماید .

و اما برگزاری نمایشگاه بزرگ کتاب در بجنورد یکی از فعالیتهای بسیار مفید و خوب اداره کل فرهنگ و ارشادخراسان شمالی بود که من در همین جا به تمامی برگزار کنندگان این نمایشگاه به عنوان یک همشهری خسته نباشیدی گرم و صمیمانه عرض میکنم وامیدوارم که این گونه فعالیتها با قوت تمام در سالهای آتی نیز برگزار شود

دیگه جونم براتون بگه که مدتی پیش میخواستم مطلبی در باره مجسمه مادر که در میدان قیام ( 15 خرداد ) نصب شده بود بنویسم که با وجود هنرمندان بسیار توانا که در این زمینه در شهرمان وجود دارند ( حسین تیمور زاده ، عماد پور آبادی و... ) نمی دانم کدام آدم بی سلیقه ای این کپی وحشتناک از مجسمه مادر را از کجا تهیه کرده بود و در میدان قرار داده بود . تازه میخواستم مطالبی را جمع و جور کنم که شنیدم این جریان موافقان و مخالفانی پیدا کرده و باز نمی دانم که چه شد که جای مامان رو عوض کردن و بنده خدا رو زخمی و زیلی به میدان تربیت بردند . نمی دونم ولی احتمالا بی تربیتی کرده و یا جریان دیگه ای در وسط بوده . در هر صورت آن اثر بی همتای هنری را به میدان تربیت اوردند و اسم میدان هم از تربیت تبدیل به مادر شد. خلاصه با این اوضاع پیش آمده من هم که دیدم اوضا بد جوری خ .. ببخشید شیر تو شیره از خیر نوشتن مطلبم گذشتم .

و اما این روزها یکی از خبرهای داغ شهرمان بجنورد بحث کوتاه کردن مو ... نه ببخشید کوتاه کردن قله کوه بابا موسی است . عجیبه نه ؟ اون از مامان بیچاره که جا به جاش کردن و این هم از بابا . در این شهر چه خبره ؟ ولی من مطمئنم که تا چند سال بعد که این استان سر و سامانی گرفت و شهر بجنورد بزرگتر شد و فرودگاه وسط شهر افتاد .تازه مسئولان از این کار و هزینه و وقت صرف شده پشیمان خواهند شد . حال با بحث محیط زیست و طبیعت و اثرات سوء این عمل کاری ندارم . من فکر میکنم چند سال بعد شاید تا 10-15 سال بعد که این استان به فرودگاهی وسیع تر نیاز داشت مجبورند فرودگاهی بزرگتر ( انشاءا... بین اللملی ) را در خارج شهر بر پا کنند که نمی دانم در آن موقع با این فرودگاه و کوه بچه موسی چه خواهند کرد . حالا ببین کی گفتم .

خب خیلی حرف زدم . شاید هم زیاده از دهنم گفتم، خدا به خیر کنه . یکی نیست بگه تو رو سنه نه . باز فضولی کردی . ولی تو دلم مونده بود دیگه و از همه مهمتر این که بعد از مدتها بالاخره نوشتم . در پست های بعدی از فعالیتهای جدید و پروژه های در دست تولید برایتان خواهم نوشت

فعلا یا علی .....